AİLE OLMAK

Aile, anne baba ve çocuklardan oluşan en küçük sosyal birimdir ve bizler bize uysa da uymasa da birer ailenin bireyi olarak geliriz dünyaya. Daha anne karnındayken onları hissetmeye başlarız. Dünyaya gözümüzü açmadan az buçuk fikir sahibi oluruz ailemiz hakkında kimler var kimler yok. Annem nasıl şarkı söyler babam nasıl konuşur…
        Beni bu dünyaya getirmeyi istediler ama gerçekten sevecekler mi? İlgilenecekler mi? Hayatlarının önemli bir parçası olabilecek miyim? Gibi sorularla ağlayarak açarız gözlerimizi dünyaya. O ilk ağlama sesi herkesi öylesine mutlu eder ki sanki benim şaşkınlığımla onlar eğleniyormuş gibi gelir.
        Sonra bir el sarıp sarmalar seni ve o hayatın boyunca sıcaklığını unutamayacağın ve hep yanında olacak annenin kollarına verir seni. Görmüşsündür artık anneni, ısıtmıştır seni ve tüm sevgisiyle doyurmuştur tüm benliğini, sonra başka bir sevgi dolu bakışla karşılaşırsın oldukça şaşkındır. Daha seni kollarına nasıl alacağını bile bilmez. Ama o babadır. Belki oralarda anneanneler, babaanneler belki dedeler, teyzeler, halalar, amcalar, dayılar vardır. Herkes çok mutlu.
        Aradan günler geçer o hastane odasından aylardır içerisinde yaşadığın ama nasıl bir yer olduğunu bilmediğin ve hayatının önemli bir bölümünü geçireceğin evine gelirsin. Bir de bakarsın ki anne, baba ve sen. Ve işte aileniz.
        Bin bir zahmetle, zorlukla boğuşarak büyütürler seni sevgilerini hiç eksiltmezler hele anneler nasılda uykusuz gecelere rağmen gözlerinin içi gülerek bakarlar çocuklarına her gün daha büyük bir hayranlıkla.
            Her şeyiyle size bağlı hatta bağımlı olan o minicik yavru büyümeye başlamıştır artık ilk sesler ve ve ilk kelime anne ya da baba ya da mama…        Zaman o kadar hızlı akıp geçer ki aile sisteminin içerisinde yoğrulur gideriz.
        Aile içindeki bireylerin kişisel özellikleriyle ilişkilidir. Ama yine de kendine ait bir yapısı, düzeni ve özellikleri vardır. Çok rastlarız aile içinde suskun olup da aile dışına çıktığında son derece konuşkan olabilen insanlara. Aile içinde suskun kalmaları öğretilmiştir; “suskun” rolü verilmiştir çünkü onlara… Beklide ailede ondan daha fazla konuşması beklenen gerekli insanlar vardır çünkü. Ya da aile sistemleri ancak onlar suskun kaldıklarında bir arada olmaya devam edecektir; aile içinde öğrenirler bunu.
Aile içerisinde bireylerin ve ailelerin sorunlarına yaklaşımı ve çözüm şekilleri problem çözme şekillerini anlatır. Sorumluluklar ve görevler paylaşılıp bireyler birbirlerine yardım etmek için çaba sarf ediyorlarsa, ortak kararlar alıp bunları uygulayabiliyorlarsa ve sonuçları aile içerisinde birbirlerini suçlamadan paylaşılabiliyorsa sağlıklı bir ailenin içerisinde olduğunuz anlamına gelir.
Eğer aile içerisinde bireyler birbirleriyle açık bir şekilde sözlü ve sözsüz mesajlarını verebiliyorlarsa tartışmalar yaşanmasına rağmen sorunların çözümlenebileceğinin göstermektedir bize.
Aslında davranışlarımız bizimle birlikte otomatik olarak şekillenir. Toplum normları ve aile bireylerinin davranışları örtüşüyorsa sağlıklı bir ailenin varlığından söz edilebilir.
Eğer aile bireylerinden birisinin sıkıntısı ve üzüntüsü diğerleri tarafından da hissedilip paylaşılıyorsa, paylaştıkça mutluluklar artıyorsa hep birlikte yemek yemenin tadını hiçbir şeye değişmiyorsanız sağlıklı bir ortamdasınız demektir.
Eğer bireyler olarak yaptığımız davranışlarımızın sorumluluğunu alıp yaşanan olumsuzluklarla nasıl baş edilebileceğini aileden öğrenebiliyorsanız sağlıklı bir aileniz var demektir.
Düşünüldüğünde yukarıda belirtilen kriterlerde iyi bir denge oturtmuş duruma göre esneklik gösterebilen ve değişime de ayak uydurabilen ailelerin oluşturdukları denge sağlıklı aileleri oluştururlar tabi içlerinde bulunan bireylerde sağlıklı gelişen bireyler olabilmelerine olanak sağlar. Bu tarz ailelerde yaşanan zorunluluklar ve olumsuzluklar aileyi yıpratsa da tekrar sağlıklı aile yapısına dönmek zor olmaz. Ailelerin sağlığı ve yapısı, bireylerin sağlıksız olma ihtimaline feda edilemez. Bizler bu tip ailelerden kendi ailelerimizi kurabilecek ya da kurmayı isteyebilecek kadar bağımsız ama her zaman sevileceğimizi ve değer verileceğimizi bilecek kadar da bağımlı olabiliriz.
İşte şaşkınlıkla dünyaya geldiğimiz aile içerisinde büyüyüp gitmişizdir artık. Beki de bizler de birer ailenin kurucusu olma yoluna doğru ilerlemeye başlamışızdır. Ama her ne olursa olsun o doğulan, büyünen ve yaşanan aile de öğrendiklerimizle yaşatırız yeni hayatımızı da işte bu nedenle hem kendi birliği içerisinde mutlu hem de özelinde mutlu ve sağlıklı bireylerle ailenizin tadını çıkarmanız dileğiyle sağlıkla kalın…